خب برم سر اصل مطلب

بچه ها ۳۱ خرداد تولدمه...

چون نمیتونستم ۳۱ بیام اپ کنم از الان تا هفته بعد گفتم که بدونید.

خب دیگه چی بگم؟؟؟؟؟!!!!!!

اهان تولد احد جون و امیر جونو تبریک میگم.

چون مثل من هر دو تا شون خردادین.

منتظرتونم هستماااااااااااااااااااااااا!!!

حتما نظر بدید. چند وقته تعداد نظرام کم شده.

تو رو خدا دوباره ببریدش بالا.

شادزی.

                                                   نهالی کاشت میونه ، باغچه مهربونی

           می گفت سفر که رفتم یه روز و روزگاری

                                                   این بوته یاس من ، می مونه یادگاری

          هر روز غروب عطر یاس تو کوچه ها میپچید

                                                میونه کوچه باغ ها ، بوی خدا می پیچید

          اونایی که نداشتند ، از خوبی ها نشونه

                                                  دیدند که خوبی یاس ، باعث زشتیشونه

          عابرای بی احساس پا گذاشتند روی یاس

                                                   ساقه هاشو شکستند ، آدمای نا سپاس

          یاس جوون برگمون تکیه زدش به دیوار

                                                   خواست بزنه جوونه اما سر اومد بهار

         یه باغبون دیگه شبونه یاس رو برداشت

                                                پنهون ز نا محرما تو باغ دیگه ای کاشت

        هزار ساله کوچه ها پر میشه از عطر یاس

                                              امـا مـکان اون گل ، مونده هـنوز ناشـناس

یه روزی فکر میکردم کنار تو میمونم                          تا دنیا دنیا باشه از عشق تو میخونم

یه روزی فکر میکردم برام خیلی عزیزی                     اگه یه روز نباشی دل رو به هم میریزی

یه روزی فکر میکردم صادق و با وفایی                          اما حالا میبینم از این حرفا رهایی  

برام دیگه مهم نیست عاشق من نباشی                  فقط میخوام خیلی زود از پیش من جدا شی

فقط بدون که دیگه تو قلب من تو مردی                        خیلی وقته میدونم قلبمو از یاد بردی

منم میخوام رها شم میخوام با تو نباشم                     منم میخوام مثل تو با یکی اشنا شم

الان دیگه میفهمم که عشق تو سراب بود                     خدا رو شکر تو قلبم هنوز یه قطره اب بود

خداحافظ عزیزم حال دلت خرابه                                    تو دیگه هیچی نیستی عشقت مثل حبابه

شروع به رشد می کند و به ان پیچیده و بالا می رود تا کل درخت را فرا می گیرد درخت

چنان در حصار این گیاه قرار می گیرد که تمام انرژی لازم برای حیات خود یعنی نور و غذا

را از دست می دهد و در واقع گیاه عشقه ان را جذب می کند و در نهایت درخت خشکیده

و از بین می رود شاید عشق هم با عاشق چنین رفتاری کند ...

یه عزیز دردونه بودم پیش چشم خیس موج ها یه نگین سبز خالص روی انگشتر دریا تا که یک

روز تو رسیدی توی قلبم پا گذاشتی غصه های عاشقی رو تو وجودم جا گذاشتی زیر رگبار

نگاهت دلم انگار زیر و رو شد... برای داشتن عشقت همه وجودم ارزو شد ... تا نفس کشیدی

انگار نفسم برید تو سینه ابرو بادو دریا گفتن حس عاشقی همینه... اومدی تو سرنوشتم بی

بهونه پا گذاشتی اما تا قایقی اومد از منو دلم گذشتی رفتی با قایق عشقت رو به روشنی

فردا منو دل اما نشستیم چشم به راهت دم دریا ... دیگه رو خاک وجودم نه گلی هست نه

درختی لحظه های بی تو بودن میگذره اما به سختی ... دل تنها و غریبم داره این گوشه    

می میره ولی حتی وقت مردن باز سراغتو می گیره...

من به یاد تو هر شب برایت چراغی روشن می گذارم

تا در شب های برفی راه خانه ام را گم نکنی و برای

پذیرایی از تو سبد سبد خاطره و محبت برایت روی میز

میگذارم و سیب های سبز و سرخ کال و رسیده را از

تک درخت عشقم برایت می چینم تا بفهی تمامی

وجودم از ان توست و حاضر هستم برایت تمامی جاده های

انتظار را با عشق بپیما یم اکنون که ورق های زندگی

تلخ و شیرین خوب وبد با هم میگذرد چاره ای ندارم جز

انکه باز هم به انتظارت در شبهای برفی بنشینم...

اما معنیش رو نمی دونن

ادم هایی که می خوان مال اونا باشی اما خودشون

مال تو نیستن

از اونایی که زیر بارون برات می میرن و وقتی

افتاب می شه همه چیز یادشون میره

عروسک قصه من هق هق گریه هام تویی بغض تو لحظه هام تویی وقتی تو اغوش منی همدم

خاموشم تویی عروسک قصه من خوش به حالت غم نداری غصه و مشکل نداری گر برسی به

انتها دشمن بد دل نداری عروسک قصه من سرمو بگیر تو دامنت دلم داره پر میزنه میخوام نوازشت

کنم یه دنیا خواهشت کنم عروسک قصه من اون که منو تنها گذاشت تو دلم حسرت فردا رو گذاشت

دیگه نگام نمیکنه دیگه صدام نمیکنه وقتی چشام منتظره خنده برام نمیکنه قلبش واسم نمیزنه

اشکش واسم نمیریزه عروسک قصه من دردی کشیدم که نگو چهره ی ماه نگار عشقی رو دیدم که

نگو عروسک قصه من بهش بگو دیر نشده این عاشق خسته تو هنوز زمین گیر نشده از دیدنت سیر

نشده بیا تا دل پیر نشده. عروسک قصه من هنوزم من دوست دارم اینو بدون من نمیرم تا تو رو تنها

بزارم عروسک قصه من دلم برات تنگ شده باز بازم دلم پر شده از یه دنیا خاطره و رمز و راز  عروسک

قصه من منو تو اغوشت بگیر من به دل تنها دارم که از دیدنت نمیشه سیر عروسک قصه من برو

طبیبمو بیار من عاشق نگاهتم برو عزیز مو بیار عروسک قصه من اسمت برام مقدسه بیا کنار من

بمون که تنهایی دیگه بسه عروسک قصه من دلم گرفته از کارات اما هنوزم که هنوز دلم میخواد باشم

باهات عروسک قصه من بیا تو تا دیر نشده بیا تا این دلشکسته از تو نا امید نشده...

عروسک قصه من وقتی با من حرف میزنه لباش همیشه خندونه

اخم نداره غم نداره غصه و ماتم نداره دلش پر از محبته محبتش حقیقته

عروسک قصه من منو تو اغوش میگیره از سوزو دردای دلم مبادا دردش بگیره

لالا یی هاش تو گوش من زمزمه های شادیه رنگی داره به رنگ عشق به رنگ باغ

تو بهشت. عروسک قصه من بخواب تا خوابت ببره اون دستای کوچیک تو غصه ز قلبم ببره

اگه تو فلبت جا شدم ستاره ی شبات شدم با تو به قصه ها میام به ساحل ابرا میام عروسک

قصه من بگو تو هم دوستم داری بگو تا وقتی با منی غصه و ماتم نداری عروسک قصه من می خوام

کنارت بشینم تا وقتی هستی پیش من بیشتر چشاتو ببینم .عروسک قصه من وقتی نشسته پیش من

دلم براش لک میزنه عروسک قصه من گم میشه تو وجود من وقتی که پیداش می کنم اشک میریزه برای

من . عروسک قصه من اشکاتو پاک کن و ببین منو که اینجا اومدم .

عروسک قصه من اشکای من از خوشحالیه همیشه کنارم بمون اخه نباشی جات خالیه.

اگه نگام گم میشه تو شهر چشات منو ببخش

منو ببخش اگه شبا ستاره ها رو میشمارم

اگه همش پیش همه بهت میگم دوست دارم

منو ببخش اگه برات سبد سبد گل می چینم

منو ببخش اگه شبا فقط تو رو خواب می بینم

منو ببخش اگه تو رو می سپارمت دست خدا

اگه پیش غریبه ها به جای تو میگم شما

منو ببخش اگه واسه چشمای تو خیلی کمم

تو یه فرشته ای و من خیلی باشم یه ادمم

منو ببخش اگه میخوام فقط باشی مال خودم

ببخش اگه کمم ولی زیادی عاشقت شدم.

             کامران هومن جونم                

چون گلدان خالی لب پنجره                          پر از خاطرات ترک خورده ایم

اگر داغ بود ما دیده ایم                                 اگر خون بود ما خورده ایم

اگر دل دلیل است اورده ایم                           اگر داغ شرط است ما برده ایم

اگر دشنه ی دشمنان گردیم                         اگر خنجر دوستان گردیم

گواهی بخواهید اینک گواه                            همین زخم هایی است که نشمرده ایم

دلی سربلند و سری سر به زیر                       از این دست عمری به سر برده ایم

                                          قیصر امین پور                                   

راست بگو من که نباشم اخمهای پیشونیتو کی میاد دونه دونه با حوصله باز میکنه

من نباشم کی میاد ناز نگاتو میخره کی میاد دنبال تو تو رو تا خورشید ببره

کی میگه حقا همیشه با تو واسه ی خاطر تو کی میره پشت پنجره

من اگه نباشم کی واسه همیشه تورو می پرسته کی برات می میره کی نمیشه خسته

کی تو رو میزاره روی دو تا چشمهاش کی اگه نباشی میگیره نفسهاش

من نباشم کی تحمل میکنه کار تو رو با رقیب رفتنو اذیتو ازار تو رو

تو خودت داور میدون شو بگو کیه که جواب نده تلخی رفتار تو رو

من نباشم کی برات قصه میگه تا بخوابی کی میاد سراغ رویات تو شبای مهتابی

کی بیداره تا تو خوابت ببره کی قایم میشه توی ابرا که راحت بتابی

من اگه نباشم کی واسه همیشه تو رو می پرسته کی برات می میره کی نمیشه خسته

کی تو رو میزاره روی دو تا چشمهاش کی اگه نباشی میگیره نفسهاش

من اگه نباشم                  من اگه نباشم...

را به گوشم برسانی با عشق میتوانی ستاره ها را از اسمان بچینی

با عشق میتوانی به زندگیت معنا ببخشی و خود را به باغ امید برسانی

پس در را بگشا به سویش که بهانه است برای عاشق تر شدن...

وای به روزی که چشمهایت را از من بگیری

بی نگاه تو دلم مبماند و دیوار هایش !!!

ان وقتها که هنوز مسافر نشده بودی

زمزمه ی هر روزم بودی اما با عبور سرد تو

دلم تنها شد...

دوست دارم با تو باشم پروانه ای باشم که به دور شمع

پر فروغت پر بزنم با تو بخندم و گلی باشم که هر لحظه

مرا ببویی ارزو داشتم چون گل محمدی بودم تا گلهای

زیبا و نازنین تو را گلچین میکردم .

حال در این راه با من همگام باش...

گفت: زندگی.! زندگی کردم دیدم زیباست ولی

بی وفا. به زندگی گفتم: از تو زیبا تر چیست؟

گفت: عشق. عاشق شدم و دیدم زیباست ولی

میسوزاند از عشق پرسیدم از تو زیبا تر چیست؟

گفت: دوستی. من نیز تو را جستم و در اوج زیباییت

غرق شدم ...

عشق فرمود تا چه گوید دل من ؟

عقل نالید کجا حل شود مشکل من؟

مرگ خندید در خانه ی ویران من!!

خورشید را دوست دارم به خاطر درخشش و فروزندگیش

شب را دوست دارم به خاطر راز دلداری هایش

خدا را دوست دارم به خاطر رحمت بی پایانش

و تو را دوست دارم تو را دوست دارم.........

چرا که تو بهترین و عزیز ترین عزیز من در زندگی هستی.

دانه دلش می خواست به چشم بیاید اما نمی دانست چگونه. گاهی سوار باد میشد و از جلوی چشمها

می گذشت .گاهی خودش را روی زمین روشن برگها می انداخت و گاهی فریاد می زد و می گفت من

هستم من اینجا هستم تماشایم کنید .اما هیچ کس جزپرنده هایی که قصد خوردنش را داشتند یا

حشره هایی که به چشم اذوقه زمستان نگاه می کردند کسی به او توجه نمی کرد  . دانه خسته بود

از این زندگی از این همه گم بودن و کوچکی خسته بود. یک روز رو به خدا کرد و گفت:نه این رسمش

نیست . من به چشم هیچ کس نمی ایم کاشکی کمی بزرگتر مرا می افریدی. خدا گفت:اما عزیز کوچکم

تو بزرگی بزرگتر از انچه فکرش را بکنی حیف که هیچ وقت فرصت بزرگ شدن به خودت را ندادی .

رشد ما جرایی است که تو از خودت دریغ کرده ای. راستی یادت باشد وقتی که می خواهی به چشم

بیایی دیده نمی شوی خودت را از چشمها پنهان کن تا دیده شوی . دانه ی کوچک معنی حرفهای خدا را

خوب نفهمید ....

اما رفت زیر خاک و خودش را پنهان کرد رفت تا به حرفهای خدا بیشتر فکر کند. سالها بعد دانه ی کوچک

سپیداری بلند و با شکوه بود که هیچکس نمی توانست نا دیده اش بگیرد. سپیداری که به چشم همه

می امد.

کدام یک کلمه بود . کلمه های خدا.

مردم کلمه های خدا را می گرفتند و نمی دانستند که درخت اسم خدا را منتشر می کند . درخت اما

میدانست خدا هم . درخت اسم خدا را به هر کس که میرسید می بخشید ادمها همه اسم خدا را

دوست داشتند و بچه ها بیشتر و وقتی که سیب می خوردند خدا را مزه مزه میکردند و دهانشان بوی

خدا می گرفت . درخت سیب زیادی پیر شده بود . خسته بود میخواست بمیرد اما اجازه ی خدا لازم بود

درخت رو به خدا کرد و گفت: همه ی عمر اسم شیرینت را بخشیدم اسمی   که طعم زندگی را یاد ادمها

می داد .حس میکنم ماموریتم دیگر تمام شده بگذار زود تر به تو برسم . خدا گفت:عزیز سبزم! تنها به 

قدر یک سیب دیگر صبر کن. آخرین سیبت سهم کودکی است که دندان هایش هنوز جوانه نزده این 

آخرین هدیه را هم ببخش و صبر کن تا لبخندش را ببینی.و درخت سیب یک سال دیگر هم زنده ماند 

برای دیدن آخرین لبخند و وقتی که کودک آخرین سیب را از شاخه چید خدا لبخند زد و درخت در آغوش

خدا جان داد...